خسف 
 از علائم قيام حضرت مهدي (عج) واقع شدن «خَسْف» است. در حديث آمده:
 «سَيَکونَ في آخرالزّمان خَسْفٌ و قَذْفٌ وَ مَسْخٌ
 : در آخر الزّمان خَسْف، قَذْف و مَسْخ واقع خواهد شد».
 «خَسْف»: فرو رفتن در زمين و زير آوار ماندن به وسيله ي زلزله، سيل، طوفان، موشک، بمباران و بالا آمدن آب دريا و جز آنها گويند.
 «قَذْف»: پرتاب چيزي از مکاني به مکان ديگر، (بمباران، سنگباران، موشکهاي زمين به زمين و امثال آنهاست.)
 «مَسْخ»: دگرگوني سيرت و صورت چيزي به شکلي جز آنچه هست (مبدّل شدن انسان دو پا به حيوان وحشي چهارپا) مثل ميمون، خوک و...
 رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلّم در همين رابطه مي فرمايد:
 «در ميان بني اسرائيل هيچ حادثه اي روي نداده است جز اينکه در ميان امّت من نظير آن روي خواهد داد، حتّي خَسْف و قَذْفٌ و مَسْخٌ». («بحارالانوار»، ج 53، ص 131 - «طاووس بهشتيان»، ج 4، ص 169)
 خسوف ماه رجوع شود به واژه: کسوف آفتاب